Siedząc w ogrodzie, czując zapach ziemi, jesień zagląda wprost do moich źrenic……Mam w sobie uczucie niemocy, tak jakby każdy mój ruch był spowolniony…..Czuję się zatrzymana pośrodku szeleszczących liści a poniedziałkowym gwarem…….Odkąd pamiętam poniedziałek zawsze rozbrzmiewał strachem i pędem …..Dokąd wszyscy tak gnają??/ …..znieczuleni urokiem niewidzialnej modły w głowie…..Muszę, szybko, przetrwać… Nauczyłam się odłączać ……mam w…