w własne źrenice zanurzyłam się tęczą rozprysły ujrzałam prawdziwą siebie a potem spadałam i spadałam…. w czarną otchłań stając się coraz bardziej naga zostawiając wszystko… czego trzymać już nie umiałam spadałam… chwytając się ostatniej nici człowieczeństwa uczuć które przypominały mi śmiech dziewczynki którą kiedyś byłam spadałam… złote nici historii rozpuszczły się w mych dłoniach spadałam…w…